Meer concurrentie op de internetmarkt: overheid grijp in?

“Meer concurrentie op de internetmarkt: overheid grijp in!”. Test-aankoop, Datanews en zelfs Jong LDD (!) riepen de afgelopen maanden voor lagere internettarieven door meer te reguleren. Bombardeer de markt met meer verplichtingen, gooi de kabel open, laat de huurtarieven van alternatieve operatoren dalen en breng het netwerk van Belgacom onder onafhankelijk beheer. Schaf en passant ook nog eens de downloadlimieten af en je hebt in een mum van tijd een competitieve markt. Simpel, niet? Wel, helaas een beetje te simpel. Het creëren van een competitieve markt wordt wel eens verward met het klein maken van grote spelers.

Sta me eerst toe een open deur in te trappen: de concurrentie op de Belgische internetmarkt is bedroevend. Onderstaande tabel, die de marktaandelen op de huishoudelijke internetmarkt per regio weergeeft, maakt dit duidelijk :

	Vlaanderen	Wallonië
Belgacom	43%	63%
Telenet	52%	-
Waalse kabeloperatoren	-	22%
Alternatieve DSL-aanbieders	5%	15%
Marktaandelen op de internetmarkt voor gewone huishoudens (enkel aanbiedingen via DSL en kabel).  Bron: ECTA / Eurostat/ Jaarrapporten operatoren/ eigen berekeningen.

In Vlaanderen verdelen Telenet en Belgacom de koek onder elkaar, terwijl alternatieve operatoren geen voet aan grond krijgen. In het zuiden van het land is de situatie nog erger: Belgacom is er oppermachtig. De kabeloperatoren, die nog steeds in verspreide slagorde optreden, hebben nauwelijks een vijfde van de markt in handen. Mismanagement door de bonte verzameling Waalse kabelintercommunales is de voornaamste oorzaak.

Waarom het downloadvoorstel van Groen! nonsens is.

Groen! senatrice Freya Piryns heeft een nieuw wetvoorstel gelanceerd. Kort samengevat komt het er op neer dat mensen het recht hebben om alles te downloaden wat ze maar willen. De internetproviders moeten daar voor opdraaien door “enkele euro’s” per maand af te staan aan auteursverenigingen. Het downloadverkeer zal daarvoor strikt in de gaten gehouden worden en als klap op de vuurpijl komt er een maximumprijs voor breedbandinternet. Het voorstel is op z’n, om het zacht uit te drukken , niet echt doordacht. Enkele citaten uit uit het persbericht:

“Internetproviders bieden ongelimiteerde abonnementen of onbeperkte capaciteit aan en maken zo illegaal downloaden mogelijk. Hun „business model‟ is gebaseerd op de beschikbaarheid van culturele goederen waarvoor ze geen rechten betalen.”

Zeer weinig internetproviders bieden in België ongelimiteerde abonnementen aan en zeker niet de twee grote spelers die Groen! in zijn visier heeft. Het wetvoorstel leert ons trouwens dat  ”alles boven 5 gigabyte” onder de noemer “ongelimiteerd” valt.

Ook bieden operatoren helemaal geen goederen aan waarvoor ze geen rechten betalen. Een internetprovider biedt via zijn netwerk simpelweg toegang tot andere netwerken. Dat is allemaal zeer netjes beschreven in het Europees wetgevende telecomkader.  Dat kan de studiedienst van Groen! toch wel even opsnorren?

IP-adressen raken op

Het aantal IPv4-adressen heeft een kritiek dieptepunt bereikt. Minder dan tien procent van alle adressen is nog beschikbaar. Door de schaarste kunnen netwerken op lange termijn in de problemen komen, waarschuwt de Number Resource Organization (NRO), die de DNS-beheerders vertegenwoordigt. Daarom is het belangrijk dat bedrijven en organisaties overstappen naar IPv6.

(…) Een IP-adres is het best te omschrijven als een identificatienummer voor een toestel in een netwerk. Uiterlijk hebben IPv4 en IPv6 twee verschillen. Zo bestaat het huidige IP uit vier cijferreeksen van nul tot 255 (bijvoorbeeld 127.0.0.12). Bij IPv6 zijn er acht reeksen met hexadecimale cijfers (bijvoorbeeld 3ffe:6a88:85a3:08d3:1319:8a2e:0370:7344). Door die twee factoren zijn er veel meer combinaties mogelijk, waardoor er meer toestellen kunnen aangesloten worden.

[JVM: IPv6 is directe opvolger van IPv4. IPv5 was een testversie.]

Pieterjan van Leemputten in IT Profesional, 20 januari 2010

Beleggen in telecom?

De aandelenbeurs is in 2010 gestart met een verkoudheid. Zijn aandelen van de Belgische telecomoperatoren een goed medicijn? Ik zou ze alleszins niet voorschrijven.

Mensen zijn vaak verbaasd te horen dat ik zelden beleg in telecomaandelen. Dat heeft voor een stuk te maken met beroepsmoeheid. Als Erik Van Looy dagelijks enkele afleveringen inblikt, kan ik mij inbeelden dat hij niet geneigd is om ‘s avonds op De Slimste Mens af te stemmen. Zo ontdek ik op de beurs ook liever pareltjes uit andere sectoren.

Het feit dat ik niet meteen een bovengemiddeld rendement verwacht uit de telecomsector speelt natuurlijk ook een rol. Sinds het dieptepunt van de beursval (maart 2009) hebben telecomaandelen een gestaag herstel gekend dat lager was dan in andere sectoren. Sommige analisten denken dan ook dat er een inhaalbeweging op stapel staat voor de telecomindustrie. Mooie voorspelling, maar ik zou er niet op rekenen: niet voor de wereldwijde telecommarkt en zeker niet voor de Belgische.

Maar waarom worden telecombedrijven als Telenet en Téléfonica dan zo vaak naar voor geschoven als gouden belleggingstips voor 2010?